Aktualności

Polskie biegi narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich

Pierwszym olimpijskim królem w biegach narciarskich był Thorleif Haug. W 1924 roku podczas I Zimowego Tygodnia Sportów Zimowych we francuskim Chamonix norweski zawodnik w pięknym stylu pokonał rywali, zdobywając trzy złote medale na dystansach 18 i 50 km, a także w kombinacji norweskiej. Biegi narciarskie były jedną z 16 dyscyplin jakie rozegrano podczas tygodnia sportów, uznawanego obecnie za pierwsze zimowe igrzyska. Do Chamonix Polska wysłała reprezentację siedmiu zawodników. Franciszek Bujak i Andrzej Krzeptowski w biegu na 18 km zajęli 27 i 28 miejsce. Na dystansie 50 kilometrów 21 miejsce zajął natomiast Szczepan Witkowski. Na obu dystansach wystartowało po 41 zawodników. Do lat 50 – zawody w biegach narciarskich na igrzyskach zdominowane były przez mężczyzn. Kobiety po raz pierwszy rywalizowały ze sobą w 1952 roku podczas igrzysk w Oslo. Podczas igrzysk w Lake Placid, w 1980 roku bardzo liczono na Józefa Łuszczka. Mistrz i brązowy medalista mistrzostw świata z 1978 z Lahti, na olimpiadzie w biegu na 30 km zajął piąte miejsce, szósty był na dystansie 15 km oraz siedemnasty na 50 km. Wyniki Łuszczka uznano wówczas w Polsce za porażkę. Na medal w biegach narciarskich Polska czekała do 2006 roku, do igrzysk w Turynie, gdzie Justyna Kowalczyk sięgnęła po brąz na dystansie 30 kilometrów. Obecnie Justyna Kowalczyk, liderka Pucharu Świata, jest ambasadorem Narodowego Programu Rozwoju Biegów Narciarskich „Bieg na Igrzyska”.